ما بزرگ بودیم و آزادی کوچک

کسی استوار نبود

همه حجم داشتیم

و ابعادمان

به هر سو

تلنگر می زد.

ما ،

رها بودیم از شتاب

زمان ساختیم و دربند شدیم.

نه پیچیده بودیم

نه رمزی داشتیم

پر بودیم از نقطه

و تفاهممان چیزی شبیه کوچه ها.

ما ،

نطفه های قدرتمند

فریادهای بلند می ساختیم و

دردهای مکعبی.

و گاهی

هجوم ،

ما را بهم می بافت.

ما ،

نه تقدس بودیم نه هرز

نه جمله بودیم نه حرف

درونمان ورقهای سفید بی خط.

براستی